





ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΛΟΙΠΟΝ, ΣΥΝΕΒΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΗ;
“Ενημερώθηκα και από τα πρακτικά της Βουλής, για την σημερινή αντιδικία των κκ Γεωργιάδη και Γιαννούλη, με αφορμή αναφορά του βουλευτή κ. Γιαννούλη, σε παλαιότερες δηλώσεις μου για ογκολογικό περιστατικό που άργησε να αντιμετωπιστεί.
Επί της ουσίας λοιπόν:
α) ο χρόνος που μεσολάβησε από την (ιστοπαθολογική) διάγνωση έως την χειρουργική αντιμετώπιση, ξεπέρασε κατά τι τους τέσσερις (-4-) μήνες.
β) η διάρκεια αυτή άλλαξε, προς το χειρότερο, την “σταδιοποίηση” της νόσου.
γ) ευτυχώς, παρά την παραπάνω εξέλιξη, χάρη στην εξαιρετική χειρουργική παρέμβαση και την μετέπειτα αγωγή, η ασθενής, τρία (
) χρόνια μετά το χειρουργείο, ζει και μάλιστα, χωρίς υποτροπή της νόσου.

δ) είναι προφανές ότι αν η χειρουργική παρέμβαση συνέβαινε στον πρώτο ή τον δεύτερο μήνα, από την διάγνωση, οι πιθανότητες αποτελεσματικής αντιμετώπισης θα ήταν πολύ περισσότερες από ότι στο τρίμηνο ή στο τετράμηνο. Επαναλαμβάνω, παρά την καθυστέρηση των δύο μηνών, ότι η ασθενής είναι καλά.
ε) είμαι βέβαιος ότι η καθυστέρηση αντιμετώπισης οφείλονταν σε αντικειμενικούς λόγους (έλλειψη προσωπικού) και όχι σε οτιδήποτε άλλο. Την ίδια όμως εποχή, η ασθενής θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί εντός ημερών στον ιδιωτικό τομέα, αλλά με κόστος που δεν μπορούσε να επωμισθεί. Και αυτό είναι το πλέον τραγικό” …
Χρήστος Παπαστεργίου